IPv6 – IP następnej generacji
Internet Protocol version 6 (IPv6) to następna generacja protokołu IP, będąca następcą IPv4, który jest nadal dominującym protokołem w Internecie. Głównym motorem wdrażania IPv6 jest przewidywane wyczerpanie adresów IPv4. IPv6 został zdefiniowany w grudniu 1998 r. przez Internet Engineering Task Force (IETF) z publikacją standardowej specyfikacji RFC 2460.
IPv4 przewiduje możliwość przypisania około 4 mld adresów (232). Uznano to za wystarczające w początkowej fazie projektowania. IPv6 ma znacznie większą przestrzeń adresową niż IPv4. Wynika to z zastosowania 128-bitowego adresu, podczas gdy IPv4 używa tylko 32 bitów. Nowa przestrzeń adresowa w ten sposób wspiera 2^128 adresów. Rozwój ten zapewnia elastyczność w przyznawaniu adresów i wyznaczania tras ruchu i eliminuje podstawowe potrzeby translacji adresów sieciowych (NAT), który zyskał szerokie zastosowanie jako próba złagodzenia wyczerpywania adresów IPv4.
Kiedy po raz pierwszy podłączony do sieci host wysyła żądanie o parametry konfiguracyjne, jeśli odpowiednio skonfigurowany, router odpowie na żądanie. Rozmiar podsieci IPv6 został unormowany przez ustalenie wielkości części identyfikator hosta z adresu do 64 bitów w celu ułatwienia automatycznego mechanizmu do formowania identyfikatora.
Internet Protocol Security (IPsec), protokół IP do szyfrowania i uwierzytelniania, stanowi integralną część pakietu protokołów IPv6. Wsparcie IPsec jest obowiązkowe we wdrożeniach IPv6, w przeciwieństwie do IPv4, gdzie jest to opcja. IPsec jednak nie jest powszechnie wykorzystywany w chwili obecnej, z wyjątkiem zabezpieczenia ruchu między routerami IPv6 protokołu Border Gateway.
Mimo upływu wielu lat od opracowania normy, IPv6 jest w powijakach, jeśli chodzi o ogólne wykorzystanie na całym świecie. Badania w 2008 wskazują, że Google nadal obsługuje mniej niż jeden procent komputerów z obsługą IPv6 w każdym kraju. Mimo że IPv6 został wdrożony we wszystkich najważniejszych systemach operacyjnych.